Chwila

Trwaj chwilo, jesteś taka piękna.

Obsesja

Są miejsca, do których wracam. Ludzie i rzeczy, o których ciągle myślę. Jak to samotne na bezkresnych polach pod Spiską Belą drzewo, które śnię w dzień i w nocy. Nie pierwszy raz tam byłem i nie ostatni. Będę odwiedzał je często i nazywał wieloma imionami. Przyjdę tam o świecie, wieczorem, nocą. Będę przy nim, gdy żyje, umiera i zmartwychwstaje wiosną. Gdybym mógł, zamieszkałbym pod tym drzewem. Zimą bym je otulał, a latem chronił się w jego cieniu. A ponieważ drzewa żyją dłużej, oddałbym mu się kiedyś cały. W tle widać masyw Sławkowskiego Szczytu. Jest on przytulony do swoich braci i sióstr, gór jemu podobnych. Nie byłem na nim i nie chcę go zdobywać. Kocham bowiem moje samotne drzewo, moją obsesję. Kocham je, bo wiem, że ono mnie potrzebuje. [Październik 2011. Drzewa już nie ma, został kikut pnia.]

Dusza

„Czemu, duszo, rzewno płaczesz”? „Nie wola mi rzewno płakać, A ja nie wiem, kam sie podzieć”.

Wstrząsy

Na górach wybuchy jądrowe są dość częstym zjawiskiem. Po nich następuje przeważnie seria silnych wstrząsów wtórnych.

Wewiórki

Wczesną wiosną w Beskidzie Sadeckim obserwuje się wśród kwiatów niezwykłe stworzonka, które niespodziewany przymrozek wygania z ciepłych kryjówek liści. Miejscowa ludność nazywa je wewiórkami.

Żrodło

Bo źródło, bo źródło wciąż bije.

Wyspy Sczęśliwe

Za chwilę zdmuchnie go wiatr i odpłynie gdzieś daleko, gdzieś na Wyspy Szczęśliwe.

Lawina, dla M

"Tuż przed zasypaniem trzeba nabrać głęboko powietrza, jak przed skokiem do wody".